ترجمه : « پسرم ! اگرچه من به اندازهء همه كسانى كه پيش از من بوده‌اند نزيسته‌ام ، اما در كردار آنان به دقت كردم و در احوال و اعمالشان نگريستم ، در اخبارشان تفكر نمودم ، در آثار آنها به سير و سياحت پرداختم تا همچون يكى از آنها شدم ؛ بلكه گويا در اثر آن چه از تاريخ آنها به من رسيده با همه آنان از اول تا آخر بوده‌ام . من قسمت زلال زندگى آنان را از قسمت تاريك و آلوده باز شناختم و سود و زيانش را دانستم » . اين كلام با عظمت ، كه قطره‌اى از درياى هميشه مواج علوم علوى بود ، زنگار از چهرهء تاريخ مىزدايد ، ركود ، سكون ، آلودگيها ، كج‌فهمى و خام‌انديشى در مورد تاريخ را به تحرك پاك ، بيدارى ، احياء فرد و قلب جامعه و وجدان عمومى فرا مىخواند . مؤيد تاريخى است كه با عرضه صحيح اخبار گذشتگان راه درست را به آيندگان نشان مىدهد . در اين ميان وظيفه سترگ مورخ ، تلاش و كوشش براى بدست آوردن حق در جلوه‌گاه تاريخ است . « 1 » در اهميت پژوهش و بررسى تاريخ بزرگ علمدار معاصر عالم تشيع حضرت امام خمينى « ره » فرمودند : « مطالعه و تحقيق در تاريخ اسلام راهگشاى ملت در پيشبرد انقلاب است . . . اگر ملتى بخواهد مقاومت كند براى يك حرف حقى ، بايد از تاريخ استفاده كند . . . ببينيد كه در تاريخ اسلام چه گذشته و اينكه گذشته سرمشق است

--> ( 1 ) . قال على عليه السّلام : « لا يدرك الحق الا بالجدّ » ؛ نهج البلاغه ، خطبه 29 .